انسان همشه خود را زا طبیعت شریف تر می داند و خود ررا از "آنکه هست" برتر میخواند .چه پست اند آنها که فاصله میان "آنچه هست"شان ،با "آنچه باید باشد"شان نزذدیک هست حتی ، در برخی ،هر دو منطبق !حیوان و درخت است که هر دو "بودن"شان یکی است.

     هر موجودی د رطبیعت "آنچنان است که باید باشد" و تنها انسان که هرگز آنچه که باید باشد نیست،آدمی هر چه روح میگیرد و هرچه از آنکه "هست" فاصله می یابد ، از آنکه"باید باشد" نیز دورتر میشود و این است که هرکه متعالی تر است، از وحشت ابتذال ، هراسناک نر است و از بوند خویش ناخشنودتر و یان است فرق میان انسان و حیوان.

منبع:کتاب کویر دکتر شریعتی.